فراخوان به اعتصاب سراسری معلمان در 5 اسفند

13 بهمن 1387, بوسيله ى اردوان

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر میکنند

چون به خلوت می روند ان کار دیگر می کنند

داشتم شعرهای حافظ رو نگاه می کردم که ناگهان به این شعر برخوردم واقعا شعر قشنگیه ولی قشنگ بودنش فقط به خاطر وزن و قافیه اش نیست بلکه به خاطر واقعیتی که درش وجود داره این شعر نشون می ده زمان حافظ هم مثله زمان ما ادم های دورو زیاد بودن البته در جامعه ای مثل جامعه ی فعلی ایران این یه چیزه عادیه چون اگه دورو نباشی کارت پیش نمیره من میدونم  شما هم میدونید خیلی از ما وبلاگ نویسا که ظاهرا ادعای روشنفکری می کنیم چقدر مجبوریم تو زندگی روزمره مون رل بازی کنیم. علت این که یه مدت نمی نوشتم همین بود می خواستم این دو گانگی رو در خودم حل کنم .ممنون از این که به درد و دلم گوش کردید.

 

 

 

چهار شنبه اخر سال (چهار شنبه سوري ) يكي از ايين هاي نوروزي امروز _كه بايستي اميزه اي از چند رسم متفاوت باشد_ مراسم چهار شنبه سوري است كه در برخي از شهر ها ان را چهار شنبه ي اخر سال مي گويند. درباره ي چهار شنبه در كتاب ها و سند هاي تا ريخي مطلبي يا اشاره اي نمي يابيم وتنها در اين قرن اخير , يا دقيق تر , در اين نيم قرن اخير است كه مقاله ها وپژوهش هاي متعددي در اين باره منتشر شده ويا در نوشته هاي مربوط به نوروز در اين باره پرداخته اند. برگزاري چهار شنبه سوري , كه در همه ي شهر ها و روستا هاي ايران سراغ داريم,بدين صورت است كه شب اخرين چهار شنبه ي اخر سال(يعني نزديك غروب افتاب روز سه شنبه ),بيرون از خانه ,جلو در ,در فضايي مناسب , اتشي مي افروزند , واهل خانه ,زن ومرد وكودك از روي اتش مي پرند و با گفتن :زردي من از تو ,سرخي تو از من ,بيماري ها و نارا حتي ها ونگراني هاي سال كهنه را به اتش مي سپارند,تا سال نو را با اسودگي اغاز كنند.تا زماني كه از ظرف هاي سفالين چون ,كاسه و بشقاب و كوزه , در خانه استفاده مي شد ,پس از خانه تكاني ,كوزه كهنه اي از پشت بام خانه به كوچه مي انداختند,كوزه اي كه در ان اب و چند سكه ريخته بودند .اسفند دود كردن و اجيل خوردن ,فال گرفتن , فال گوش (در كوي وگذر به حرف عابران گوش دادن واز مضمون ان ها براي نيت خود تفال زدن.)و قاشق زني (معمولا زنان روي خود را مي پوشانند وبا قاشق,يا كليد به خانه ها در مي زنند , و صاحب خانه شيريني يا پول ويا ميوه در درون ظرف انها مي گذارد.)و نيز از باور ها ورسم هايي كه به ويژه در بين نو جوانان هنوز به كلي فراموش نشده است ,و اين رسم ها وباورها در شهر هاي مختلف با يكديگر متفاوتند.در برخي از شهر هاي اذربايجان چون اروميه ,اردبيل ,زنجان همه چهارشنبه هاي ماه اسفند هر يك نقش ونام معيني دارند,كه از جمله در منطقه ي زنجان بدين شرح است:نخستين چهار شنبه را موله گويند وبه شستن وتميز كردن فرش هاي خانه اختصاص دارد. دومين چهار شنبه را سوله گويند,در اين روز به خريد وسيله ها و نيازمندي هاي عيد مي روند.سومين چهارشنبه را گوله گويند وبه خيس كردن و كاشتن گندم وعدس وغيره براي سبزه هاي نوروزي اختصاص دارد.چهارمين واخرين چهارشنبه ي سال(چهارشنبه سوري )را كوله گويند,(كوله در تركي به معني كهنه و فرسوده است )در برخي از شهر هاي ايران ,از جمله ايلام(نوروز اباد),تويسركان,كاشان,زاهدان(قصبه مود) و…مراسم چهارشنبه سوري را اخرين چهار شنبه ي ماه صفر بر گزار مي كنند. و اخرين اتش نيز از رسم هاست .بنابر نوشته تذكره صفويه كرمان نيز ,چهارشنبه سوري در ماه صفر بوده است.در اصفهان چهار شنبه سوري را چهارشنبه سرخي نيز مي گويند. ان چه كه چهار شنبه سوري را به جشن ها و ايين هاي كهن ايران پيوند مي زند, مي تواند بر گزاري رسم وجشني به نام سور باشد,در روز پنجه (خمسه مسترقه) باشد كه از ان تا سده ي چهارم, دوره ي سامانيان , اگاهي در دست است : صاحب تاريخ بخارا از برگزاري رسمي كه عادت قديم و با افروختن اتش در شب سوري ( پيش از نوروز ) همراه بوده خبر مي دهد :ان گاه امير سديد (منصور بن نوح) به سراي نشست ,هنوز سال تمام نشده بود كه چون شب سوري ,چنان كه عادت قديم است ,اتشي عظيم افروختند و پاره اي اتش بجست و سقف سراي در گرفت و ديگر باره جمله سراي بسوخت و… امروز با رسميت يافتن تقويم مصوب 1304 , ديگر از جشن هاي پنجه ( كه درخوارزم ,اغاز سال ,و در پارس پايان سال بود) كمتر نشاني مي توان يافت . چهار شنبه سوري پايان ماه صفر نيز _ تا انجا كه اگاهي در دست است_ فراموش شده , وتنها با برگزاري مراسم چهار شنبه ي اخر سال يا چهار شنبه سوري , كه در بر دارنده ي رسم هايي از فرهنگ عامه است , مردم به پيشواز نوروز ميروند.اين ياداوري لازم است كه با وجود تكنولوژي هاي جديد خانه سازي , ايجاد مجموعه هاي مسكوني , اپارتمان نشيني,در دسترس نبودن, بوته وهيمه (به علت استفاده از گاز و برق به عنوان وسيله ي حرارتي ), در اختيار نداشتن كوزه و پشت بام و فضاي مناسب جلوي در خانه ,و دگرگوني هاي ديگر فرهنگي ,مراسم چهار شنبه سوري هنوز چهره ي نمادين خود را _با دشواري , به ويژه در شهرها و محله هاي سنتي _نگه داشته است.